۲۱سپتامبر ۲۰۰۶

احمدي نژاد و افکار عموميِ آمريکا

 

رئيس جمهور ايران ظرف دو روز گذشته مرکز توجه رسانه هاي آمريکا بود. روزنامهء نيويورک تايمز در صفحهء اول خود دو عکس بزرگ و هم اندازه از جورج بوش و آقاي احمدي نژاد به هنگام ايراد سخنراني در مجمع عمومي سازمان ملل چاپ زد تا روياروئيِ دراماتيک اين دو رهبر را برجسته کند. جورج بوش و محمود احمدي نژاد در مصاحبه هاي اختصاصي تلويزيونيِ جداگانه يکديگر را هدف انتقاد قرار دادند.

محمود احمدي نژاد ظرف دو روز گذشته در نيويورک علاوه بر ايراد سخنرانيِ پر سرو صدايش در مجمع عمومي سازمان ملل دو مصاحبهء اختصاصي با شبکه هاي NBC و CNN انجام داد. او به همراه تيم کوچکي از مأموران امنيتي به همراه آقاي جواد ظريف و خانم جواني به عنوان مترجم که خود برگزيده بود، در اين مصاحبه ها حاضر شد.  در هردو اين مصاحبه هاي تلويزيوني، آقاي احمدي نژاد به روال هميشگي از دادن پاسخ هاي سرراست اجتناب کرده و با سوآل هاي متقابل خودش از گزارشگران (آقاي برايان ويليامز و اَندرسون کوپر) ــ به ويژه در مورد انکار هالوکاست و علت وجودي کشور اسرائيل ــ  آنها را به مصاف لفظي دعوت مي کرد.

آقاي احمدي نژاد به خبرنگار  CNN گفت: «تعجب مي کنم که دولت شما اين همه در مورد اسرائيل متعصب است.» در مورد آدم سوزي هاي هيتلري او چندين بار از عبارات «اگر اتفاق افتاده باشد» و «فرض کنيم که اين طور بوده باشد» به طور غير مستقيم، مستند شده ترين کشتار جمعي تاريخ را، در مقابل ده ها ميليون بينندهء تلويزيون انکار کرد.

رئيس جمهور ايران در پاسخ سوآل خبرنگار NBC راجع به سانسور يا تعطيل کردن روزنامه ها و فيلتر کردن وبلاگ ها گفت کشور ما تابع قوانين است و هررسانه اي حتا اگر طرفدار دولت هم باشد اگر پا روي قانون بگذارد، طبق قانون نيز با آن رفتار مي شود. طبق گفتهء خبرنگار NBC اين مصاحبه بيشترين تعداد نامه هاي اعتراض آميز و منفي را از سوي تماشاگران دريافت کرد.

همکاري هاي ايران و ونزوئلا و تصاوير هوگو چاوز و آقاي احمدي نژاد دست در بغل يکديگر براي بسياري از تحليل گران آمريکائي حکم زنگ خطري بود که بسياري از آنها آنرا به عنوان جرياني بالقوه خطرناک متذکر شدند. بسياري از آنها به اين نکته اشاره کردند که رئيس جمهور ايران، که در مجمع عمومي با زبان رهبران جنبش هاي آزادي بخش در سالهاي 1960 ميلادي سخن راند، اکنون مي رود که در جهان به عنوان رهبر جهان سوم در برابر غرب مطرح شود.

يرواند آبراهاميان تاريخدان و مولف کتاب «ايران ميان دو انقلاب» در گفتگوي کوتاهي با شبکهء خبري CNN گفت اگر بخش هاي مذهبيِ ابتدا و انتهاي سخنراني آقاي احمدي نژاد را حذف کنيم، سخنان او همانند صحبت هاي رهبران ملي گرا همچون جمال عبدالناصر بود.

زبيگنيو برژينسکي سياستمدار کهنه کار و مشاور امنيتي دوران جيمي کارتر به  CNNگفت: «احمدي نژاد يک چهرهء بين المللي شده و به خاطر سياست هاي آمريکا، حالا بايد او را به عنوان يکي از رهبران اصلي دنيا به حساب بياوريم.» بعضي از تحليلگران براين نکته انگشت گذاشتند که رئيس جمهور پيشين ايران با رفتار و شيوهَء ملايم و لبخند نتوانست آمريکا را به عقب نشيني وادارد، اما آقاي احمدي نژاد با شدت عمل و تندي توانسته است آمريکا را گام به گام در ديپلماسي جهاني و نبرد ايدئوژيک عقب براند و به مصالحه بکشاند.

روزنامهء وال ستريت جورنال ديروز در مقاله اي به قلم مايکل روبين تأکيد کرد که نبايد در مذاکرات ديپلماتيک به رهبران ايران اعتماد کرد زيرا آنها بارها و بارها قول هاي خود را نقض کرده اند. آقاي روبين که در زمان مشاورت وزارت دفاع آمريکا در سالهاي ۲۰۰۲-۲۰۰۴ از طراحان اصلي حمله به عراق بود مي نويسد: «آيت الله ها قواعد مقدماتي ديپلماتيک را قبول ندارند. آيت الله خميني در طي اقامت طولاني خود در تبعيد از «تقيّه» استفاده مي کرد که طبق آن هدف، وسيله را توجيه مي کند. آيت الله خميني پيش از بازگشت به ايران به خبرنگار گاردين گفت قصد به دست گرفتن قدرت دولتي را ندارد... در قلب ديپلماسي ايراني عدم صداقت نهفته است.»

در هيچکدام از مصاحبه هاي اختصاصي تلويزيوني، در مورد نقض حقوق بشر نظير زنداني کردن دانشجويان و روشنفکران و فعالان کارگري يا در مورد سنگسار زنان و حقوق اقليت هاي مذهيي چون بهائيان پرسشي از رئيس جمهور ايران نشد.

 

عبدي کلانتري ـ براي بخش فارسي صداي آلمان ـ از نيويورک